Dunne ontlasting na eten


De honingbij behoort tot de familie van de bijen (Apidae deze familie van vliesvleugelige insecten wordt vertegenwoordigd door ongeveer.000 soorten. Ongeveer 500 soorten vormen kolonies bestaande uit een koningin en werksters, en eenmaal per jaar mannetjes. De bekendste soorten bijen zijn de hier besproken (Europese) honingbij en de aziatische honingbij. Bijen zijn ontstaan uit een groep van wespen. Bijen zijn in feite sociale wespen die een sterkere beharing hebben zodat ze in koelere streken kunnen overleven. Hommels hebben een nog sterkere beharing en zijn hierdoor in staat zich noordelijker te vestigen dan bijen.

kan het aantal werksters oplopen tot.000. 1, inhoud, naamgeving en taxonomie bewerken, apis mellifera mellifera is de ondersoort die onder andere in België en Nederland wordt aangetroffen. De honingbij wordt ook wel, europese (zwarte) (honing)bij, huisbij of westelijke honingbij genoemd. De naam 'bij' is afgeleid van het Middelnederlandse woord bie, de herkomst hiervan is onzeker. 2 Het woord bie werd zover bekend voor het eerst gebruikt in 1240. 3 Een zwerm bijen wordt "imme" genoemd, hetgeen tot " imker " geleid heeft. De nederlandstalige naam honingbij slaat op het vermogen om nectar te verzamelen en dit met behulp van enzymen om te zetten naar honing zodat het langer houdbaar blijft. Er zijn vele soorten bijen die honing verzamelen maar de honingbij is hiervan verreweg de bekendste soort. De wetenschappelijke naam Apis mellifera betekent letterlijk bij ( apis ) die honing draagt ( melli-fera ).

Kunstmatige bijenvolken moeten regelmatig onderhouden worden nederlands om ze van afval te ontdoen en om de honing te oogsten. Onder natuurlijke omstandigheden bouwen de bijen steeds een nieuw nest om aan sneek nestparasieten te ontkomen. Het onderhoud wordt uitgevoerd door professionele bijenhouders die imkers worden genoemd. De tak van de entomologie die gespecialiseerd is in bijen heet apidologie. Het bijenvolk kent verschillende verschijningsvormen, die kasten worden genoemd: de 'moer de 'werkster' en de 'dar'. De moer of koningin is het zeldzaamst. De koningin is degene die het nest in stand houdt door grote hoeveelheden eitjes te leggen, tot 2000 per dag. De werksters zijn net als de moer vrouwelijk. De meeste individuen in een kolonie honingbijen zijn werkster. In de zomer komen de mannelijke bijen tevoorschijn, de darren. Behalve bij de paring, spelen ze een rol bij de temperatuurregeling in de kolonie.

Worminfecties bij hond en kat dierenkliniek ter gouwe


De honingbij apis mellifera ) is een vliesvleugelig insect uit de schema familie van de bijen en hommels. De honingbij komt algemeen voor in grote aantallen. De honingbij wordt gewaardeerd vanwege de rol als bestuiver van vele plantensoorten, waaronder fruitbomen. Daarnaast is de honingbij de belangrijkste grote leverancier van verschillende natuurproducten zoals honing, bijenwas, koninginnengelei en propolis. De honingbij wordt op grote schaal in kunstmatige bijenkorven gehuisvest voor productiedoeleinden. De honingbij wordt echter ook bedreigd door de mens, en de aantallen van de soort nemen. Belangrijke oorzaken zijn verschillende vermoedelijke bijen parasieten en insecticiden, maar veel is onbegrepen. Omdat de honingbij een van de best bestudeerde insecten is, is veel bekend over het complexe gedrag en het al even complexe kliersysteem dat daarbij een rol speelt. De honingbij is niet de enige bestuiver, maar vanwege het wereldwijde voorkomen en de grote aantallen is de honingbij een van de belangrijkste bestuivers van bloeiende planten.

Dit voedsel moet je vermijden


Bij onvoldoende slijm kan obstipatie optreden. Te veel slijm, al of niet met bloed, is een teken van ontsteking. Onverteerde voedselresten Wanneer in de ontlasting nog resten van voedsel te herkennen zijn, wijst dat op een onvoldoende vertering. Dit kan komen door onvoldoende kauwen van voedsel, maar er kan ook een ernstiger verteringsstoornis aan ten grondslag liggen. Afwezigheid Wanneer de ontlasting niet aanwezig is, zoals kan gebeuren bij pasgeboren babys, kan dat wijzen op een aangeboren stoornis. Ontlasting bij pasgeboren babys Meconium Ontlasting van een baby in een luier Bij baby 's is het inspecteren van de ontlasting een van de mogelijkheden om wat meer over de spijsvertering van het kind te weten te komen. Deze eerste ontlasting van een pasgeboren baby wordt meconium genoemd, deze is zwart en kleverig.

Geel: Gele ontlasting komt vaak door overmatig alcoholgebruik. De gele kleur ontstaat dan doordat de lever meer afvalstoffen produceert. Rode streep: Een rode streep bij de ontlasting kan voorkomen als er een aambei bloedt of een scheurtje in de anus ervoor zorgt dat tijdens defecatie er een bloedvaatje gaat lekken. Witte puntjes: Witte puntjes kunnen voorkomen als er wormen bloed of wormfragmenten meekomen. Frequentie en tijdstip Bij babys zie je dat de ontlasting via de gastro-colische reflex (maag-dikkedarm) direct na de maaltijd (zuigtijd) komt.

Bij volwassenen is er zoveel vertrouwen ontstaan dat er een maaltijd zal komen, dat dit systeem niet meer functioneert. De westerse regelmatige eetcultuur (circa driemaal daags) bevordert ook een patroon van ongeveer eenmaal daags ontlasting. Hierbij kan het eerste gedeelte wat donkerder en harder zijn dan het volgende omdat het wat langer in de endeldarm is gebleven. De passagesnelheid is bij kinderen soms 6 tot 12 uur, bij sommige volwassenen 48 tot 72 uur. Parasieten Mogelijk aanwezige parasieten zijn spoelwormen, lintwormen, larven of eitjes. Bloed de aanwezigheid van bloed kan wijzen op aambeien, maar ook op ernstigere klachten. Slijm of pus doordat de ontlasting via het slijmvlies van de darm getransporteerd wordt is zij bij lozing bedekt door een glanzend laagje slijm.

Wat je ontlasting je vertelt - over gele, harde, dunne en andere


Dit is normale ontlasting, en zal met weinig druk worden uitgescheiden. Zachte ontlasting die komt in meerdere kleinere zachte keutels, en eveneens makkelijk uitgescheiden wordt. Brijachtige, zachte ontlasting met slechts enkele hardere stukjes erin. Waterige, volledig vloeibare stoelgang. Categorie 1 en 2 zijn aanwijzingen voor constipatie, categorie 3 en 4 gelden als normale stoelgang, en categorie 5, 6 en 7 als diarree. Kleur (wit, geel, groen, bruin, zwart) Een gezonde ontlasting heeft een lichtbruine kleur, een beetje pindakaasachtig.

Naarmate de ontlasting langer in het lichaam is gebleven wordt de kleur donkerder. De kleur van de ontlasting kan diagnostische informatie opleveren. Zwart: Zwarte ontlasting kan duiden op een bloeding in maag of dunne darm, maar kan ook voorkomen bij mensen die ijzertabletten slikken. Het ijzer is verantwoordelijk voor de zwarte kleur. (ook het eten van spinazie kan de ontlasting zwarter maken dan normaal.) Wit: Bij onvoldoende galproductie of obstructie van de galwegen kan de ontlasting er wit uitzien, doordat de galkleurstoffen, die de ontlasting normaal gesproken zijn donkerbruine kleur geven, niet of onvoldoende aanwezig zijn; men. Grijs: Een grijze ontlasting duidt op een (veel) te grote gisting en eventueel op een tekort aan gal. Groen: Een groene ontlasting wijst juist op een teveel aan gal en een te korte verblijfduur in de darm.

Kleur van ontlasting verraadt veel over je gezondheid!

De bristol Stool Chart is een kaart waarbij ontlasting op basis van de instapmodel consistentie in categorieën wordt verdeeld. De kaart is bedacht door. W.Heaton aan groene de Universiteit van Bristol en gepubliceerd in het Scandinavian journal of Gastroenterology in 1997. De volgende categorieën worden onderscheiden: Verschillende kleine harde keuteltjes, worden moeizaam uitgescheiden. De ontlasting heeft een behoorlijke tijd in de darm doorgebracht en is uitgedroogd. De ontlasting is in de vorm van een enkele keutel, maar hard en bobbelig. De ontlasting heeft de vorm van een worstachtige keutel, met barsten aan het oppervlak. De ontlasting heeft de vorm van een gladde slangachtige keutel.

Waarvan krijg je diarree?

Belangrijk voor het aantrekken van water zijn voedingsvezels. Naarmate deze meer in de voeding aanwezig zijn, neemt ook het volume van de ontlasting toe. Consistentie (hard, zacht, waterig) de hardheid van ontlasting wordt bepaald door de hoeveelheid water die er in de darm aan onttrokken kan worden. Wanneer de ontlasting lang in de darm blijft, kan er veel vocht onttrokken worden, waardoor de ontlasting hard en keutelig wordt. Wanneer de darm weinig tijd krijgt om voldoende vocht te onttrekken, wordt de ontlasting zacht en diarreeachtig. In het vocht zitten mineralen, vitamines en andere nutriënten opgelost, maar ook gifstoffen die we via de voeding opnemen, dan wel in het darmkanaal ontstaan door bijvoorbeeld rottingsprocessen. Hoe sneller de darmpassage, hoe minder toxines (maar ook voedingsstoffen) kunnen worden weekmenu opgenomen. Gezonde ontlasting hoort een aaneengesloten worst te zijn, dus niet keutelig of een serie losse worstjes.

Kleverigheid Wanneer de ontlasting aan de toiletwand afvalprogramma blijft kleven kan dat wijzen op een overvloedige aanwezigheid van vet in de ontlasting. Meestal maakt de alvleesklier dan te weinig vetverterende enzymen ( lipase ) aan, waardoor de vetten uit de voeding onvoldoende worden verteerd. Ontlasting kan echter ook blijven kleven wanneer er kalkaanslag op de toiletpot zit, waardoor de wrijving tussen feces en pot vergroot. Vetgehalte veel vet in de ontlasting doet de ontlasting drijven in het water van de wc (omdat vet lichter is dan water). Ook overmatige aanwezigheid van gassen in de ontlasting kan de ontlasting doen drijven. Normale ontlasting hoort niet te blijven drijven. Wanneer er door gisting en rotting te veel gas in de ontlasting zit, blijft deze drijven. Immers, bijna alles wat wij eten is zwaarder dan water en zou dus na de vertering moeten zinken. Hoeveelheid de hoeveelheid wordt grotendeels bepaald door de hoeveelheid water die aangetrokken kan worden in het darmkanaal.

oorzaken van waterige ontlasting

Wikiwoordenboek, ontlasting of feces latijn : faeces ) 1 is de naam voor de onverteerde resten van het voedsel die met geregelde tussenpozen als uitwerpselen via de anus (aars) uit de darm naar de buitenwereld worden verwijderd ( defecatie ). Alle organismen met een maag-darmstelsel produceren ontlasting. Bij zoogdieren zoals de mens bevat de ontlasting naast onverteerbare voedselresten vooral bacteriën (ongeveer de helft van het gewicht afgeschilferde darmwandcellen (tot 10 gram per dag) en enkele stoffen die door het lichaam in de darm worden afgescheiden, zoals galkleurstoffen : zonder die kleurstoffen zou ontlasting. Inhoud 1 diagnostische aspecten van ontlasting.1 geur.2 Kleverigheid.3 Vetgehalte.4 hoeveelheid.5 Consistentie (hard, zacht, waterig).6 Kleur (wit, geel, groen, bruin, zwart).7 Frequentie en tijdstip.8 Parasieten.9 Bloed.10 Slijm of pus.11 Onverteerde voedselresten.12 Afwezigheid 2 Ontlasting. Ook is aangetoond dat bij wc 's met een plateau, waarop men de eigen ontlasting even kan zien liggen voor deze weg te spoelen, mensen met darmkanker eerder naar een arts gaan omdat ze ongewone dingen aan de ontlasting opmerken. De ontlasting kan beoordeeld worden op volgende kenmerken: geur Ontlasting die erg stinkt, wijst vaak op een verkeerde of overvloedige voeding en een gedegenereerde darmflora. Hierdoor ontstaat gisting en rotting (het ontbinden van eiwitten) in de darm, waarbij giftige vette ontbindingsproducten kunnen ontstaan. Vooral rotting kan veel stinkende zwavelverbindingen opleveren.

Dunne ontlasting na eten
Rated 4/5 based on 872 reviews